Το 1998 την ημέρα που οι Λυβηνιώτες έκοβαν την πρωτοχρονιάτικη πίτα στην Αθήνα, ο τότε έπαρχος Μεσοποτάμου  Μιχάλης Μποζιόρης που ήταν προσκεκλημένος από τον πρόεδρο της αδελφότητας Βαγγέλη Μήτση ανακοίνωσε ότι θα γινόταν ένα γεφύρι κοντά στο μοναστήρι του Μεσοποτάμου (το μοναστήρι του Άγιου Νικόλαου) και θα μπορούσαν οι Λυβηνιώτες να εξυπηρετηθούν  από εκεί προσωρινά μέχρι να βρισκόταν τα λεφτά ώστε να γίνει η γέφυρα της Λύβενας ανάμεσα στα χωράφια μακριχωραφο και βέλο, όπου ήταν και ο δρόμος της Λύβενας, που πέρναγε μέσα από το ποτάμι.

 Γνωρίζοντας ότι για να βγουν οι Λυβηνιώτες στον κεντρικό δρόμο θα χρειαζόταν να κάνουν γύρο στα δυο χιλιόμετρα παραπάνω δρόμο από ότι ήταν κανονικά! Μέχρι  σήμερα βέβαια τα περιβόητα λεφτά δεν βρέθηκαν ποτε και η Λύβενα δεν είχε γέφυρα.

 Είχε όμως την εφεδρική που έπεσε, τη γέφυρα που είχαν φτιάξει

τότε για τις  ανάγκες του μοναστηριού και του λατομείου, που υπήρχε εκεί κοντά.

 Έπεσε λοιπόν η γέφυρα  και κατά έναν περίεργο τρόπο αυτό συνέβη τώρα, στις γιορτές που πήγαιναν οι Λυβηνιώτες στο χωριό τους για να κάνουν εκεί Χριστούγεννα και πρωτοχρονιά…

 Ξανά αποκλείστηκε λοιπόν η Λύβενα από τον υπόλοιπο κόσμο και όσοι πήγαν να περάσουν τις γιορτές στην ιδιαίτερη πατρίδα άφησαν τα αυτοκίνητα τους στο Μεσοπόταμο και επιστρατεύτηκαν τα τζιπ, ξαναγυρίζοντας στο 97-98,  πλήρωναν 20 και 25 χιλιάδες λεκ  για να διανύσουν μια απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων. Μη γνωρίζοντας πότε θα ξανά φτιαχτεί η γέφυρα, διότι  κανένας αρμόδιος δεν ενημέρωσε κανέναν.