Στους πρόποδες του βουνού Ντρουγκάνο, σε 360μ. υψόμετρο είναι χτισμένα γύρω στα 100 σπίτια.
Η ακανόνιστη αμφιθεατρική τοποθέτηση με οριζόντια κατεύθυνση Ν.Δ., η ηλιόλουστη πλαγιά, δίνουν τη δυνατότητα σε όλα τα σπίτια να είναι η αγνάντια του Βούρκου, ως πέρα στην αγκαλιά του Ιονίου.
Η πρώτη επίσκεψη για τον καθένα στο χωριό μας, θα είναι απολαυστική και εκπληκτική, για το φυσικό του τοπίο, που είναι ένα φυσικό καταπράσινο χαλί, με πολλά οπωροφόρα και ελαιόδεντρα μέσα στο χωριό, με τους καθαρούς βοσκοτόπους που απλώνονται από το Δρεπάνι-όρια Ναβαρίτσας-Μεταλόνι-
Λέρα- Μπουσκαβίτσα-Βέλο και έως το Μοναστήρι του Αγ. Νικολάου (Μεσσοπόταμο).
Το πιο αξιοθαύμαστο, για τους επισκέπτες, είναι η πλούσια χλωρίδα από λιβαδόχορτα, θαμνόφυτα, όπως το φασκόμηλο (χαμοσφάκι), η ρίγανη η μαγειρική, το θυμάρι, ο αμάραντος, το θρούμπι (αγριολεβάντα), ο σπαρτός, η σμυρτιά κ.α.. Χαρακτηριστικά της πλούσιας χλωρίδας είναι και τα πολλά αρωματικά, τα οποία είναι φαρμακευτικά και μελίφερτα. Παντού ο τόπος μοσχοβολάει, γι’αυτό και το θυμαρίσιο το αρωματικό μέλι είναι φημισμένο ως το «λυβυνιώτικο μέλι», το καλύτερο της περιοχής.
Δεν είναι μόνο η πλούσια χλωρίδα, αλλά και η πανίδα, ιδιαίτερα τα πολλά κυνηγητικά πτηνά, όπως οι πέρδικες, οι φάσεις, οι καρδερίνες, τα άγρια θηλαστικά, όπως οι λαγοί και αγριόχοιροι. Στους γύρω λόφους και πάνω στο βουνό έβοσκαν κάποτε 4000-5000 αιγοπρόβατα. Τώρα έχουν μείνει μικρά κοπάδια για ατομική κατανάλωση και 2-3 μονάδες αιγοπροβάτων ελεύθερης βοσκής, των αδερφών Στύλου, Βαγγέλη και Νίκου Κουτσιούκη και Σταύρου Μπουζούκα, που εφοδιάζουν την αγορά των Αγ.Σαράντα με γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέας.
Η τοπωνυμία του χωριού μας Διαβάστε περισσότερα »
Λύβενα – Λιβαδειά – Καινούργιο. Οργισμένη απάντηση του Γιάννη Παπαγιάννη
Μετά την οργανωμένη αντίδραση των κατοίκων της Λύβενας και του Βελιάχοβου, πριν από ένα χρόνο, το θέμα του λατομείου της Λύβενας είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις στα ελληνικά και αλβανικά μέσα ενημέρωσης. Ήταν ευχάριστο, γιατί είχαμε πολλά χρόνια να δούμε μια οργανωμένη αντίδραση βορειοηπειρωτών για θέματα που απασχολούν την κοινότητα μας. Το δυσάρεστο ήταν σε αυτή την αντίδραση θίγονταν τα συμφέροντα μιας ελληνικής εταιρίας. Η «Δυναμική» είναι από τις μεγαλύτερες εταιρίες, στο χώρο των αδρανών υλικών και μπετού, στους Αγίους Σαράντα και ιδιοκτήτες της είναι τα πέντε αδέρφια Παπαγιάννη από την Λεσινίτσα των Αγίων Σαράντα.
Λύβενα. Επικοινωνήσαμε με τον κ. Γιάννη Παπαγιάννη και μας ανέφερε: «Έχω όλες τις απαραίτητες εγκρίσεις. Δεν περίμενα ότι θα φτάναμε σε αυτό το σημείο. Κάποιοι ανεύθυνοι κατεύθυναν τον κόσμο της Λυβενας σαν όχλο εναντίων μας. Είμαστε πέντε αδέρφια που επιμένουμε να ζούμε με τις οικογένειες μας στον τόπο μας. Παρόλο που είχαμε όλα τα χαρτιά δεν αρχίσαμε δουλειά γιατί δεν θέλαμε να αρχίσουμε με φασαρία. Εμείς από πλευράς μας σεβαστήκαμε τις προδιαγραφές που υποδεικνύει ο αλβανικός νόμος. Ψάξαμε και την ελληνική νομοθεσία για τα λατομεία και άλλων χωρών και είδαμε ότι Διαβάστε περισσότερα »
Ο πάππο Θόδωρης όπως τον έχουμε ακουστά εμείς οι νέοι, γιος του Κυριάκου Κουτσιούκη (του πάππο Κύριου) και αδελφός του Ανέστη. Για πολλά χρόνια δούλεψε στην Κωνσταντινούπολη, είχε πάει εκεί μαζί με τον πατέρα του τον Κυριάκο και με άλλους Λυβινιώτες, τον Βαγγέλη Κώτσια, Χρήστο Κώτσια και άλλους πολλούς. Όταν γύρισε από την ξενιτιά παντρεύτηκε την κόρη του Κώστα Νικόλα - Μήτση την
Όλγα.
Δεν κάνανε παιδιά και ζούσαν με τη σύζυγο του, την Όλγα, (Θοδωρέσια) όπως την ξέρουμε οι ποιο πολλοί. Ο πάππο Θοδωρής ήταν από τους πρώτους που δημιούργησε οργανωμένο μπαξέ στο χωριό με διάφορα δέντρα, κυρίως συκιές, αχλαδιές, καρυδιές, δαμασκηνιές, κληματαριές κ.α. Βρήκε ένα σημείο σε κοινόχρηστο χώρο του χωριού σε ένα μικρό δασάκι, (στο λογκάκι της δάφνης) έβγαλε νερό και άρχισε να φυτεύει δέντρα και κλήματα και μεγαλώνοντας αυτά, αυξανόταν και το μέγεθος του μπαξέ. Έβαλε και κηπευτικά, κυρίως για τις οικογενειακές ανάγκες. Το μπαξέ σήμερα τον έχει ο ανιψιός του ο Κίτσιος Κουτσιούκης που τον είχε πάρει στο σπίτι του σαν ψυχογιό γιατί όπως ανέφερα και πιο πάνω ο πάππο Θοδωρής δεν έκανε παιδιά. Ο πάππο Θοδωρής ήταν ίσως τότε ο μοναδικός που παρήγαγε κρασί από τα κλήματα του. Πολλοί συγχωριανοί έχουν δοκιμάσει το κρασί του από σταφύλι αρωματικό από αμερικάνικο όπως λεγόταν, που δεν το πείραζε η φυλλοξέρα και ο περονόσπορος. Διαβάστε περισσότερα »
Τα έθιμα και παραδόσεις του χωριού μας ήταν πολύ πλούσια. Λέω ήταν, γιατί σίγουρα το πέρασμα των χρόνων φέρνει τη φθορά του, ειδικά όταν έχουν συμβεί τόσο μεγάλες και βαθιές αλλαγές στα χωριά μας, που όλοι τις ξέρουμε.
Πολλά απ' αυτά τα έθιμα θεωρούνταν θρησκευτικού χαρακτήρα, γι' αυτό και απαγορεύονταν από το καθεστώς του Χότζια.
Η παραλογία του έφτανε μέχρι εκεί, προσπαθούσε να επιβάλει στο λαό την αλλοίωση των παραδόσεων. Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας. Μολαταύτα οι Λυβινιώτες, επί το πλείστον, έχουν φυλάξει τα έθιμά τους, αν κι αυτά σήμερα δεν εφαρμόζονται πλήρως. Διαβάστε περισσότερα »
Κατά παράδοση οι ιερείς της Λύβενας προέρχονταν από την οικογένεια των Στυλάτων. Ο παππά Γιώρης, ο παππά Νικόλας, και δεν ξέρω μέχρι που φτάνει αυτό, ήταν ιερείς. Έναν από τους γιούς του τον Χρήστο ο παπά Γιώρης τον έστειλε στην Κορυτσά να φοιτήσει για ιερέας στο σεμινάριο του Ιωάννη Μπάνκα. Έτσι η παράδοση συνεχιζόταν. Ο παππά Νικόλας και μερικοί άλλοι συγχωριανοί ήταν πολεμιστές υπέρ της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.
Διαβάστε περισσότερα »
Χτισμένο στην βουνοπλαγιά του βουνού Ντρουγκάνου το χωριό Λύβενα μοιάζει με ένα τεράστιο μπαλκόνι. Βγαίνοντας σ' αυτό το «μπαλκόνι» έχεις μπροστά σου μια απέραντη και πολύ όμορφη θέα. Το μάτι σου φτάνει πολύ μακριά. Η θέα αυτή αρχίζει με τον κάμπο και το λιβάδι του ίδιου του χωριού και στη συνέχεια απλώνεται μπροστά σου όλος ο κάμπος του Βούρκου, πιο πέρα ο κάμπος της Βρύνας, που έχει δημιουργηθεί από την άρδευση των ποταμών της Μπίστρισας, του Καλεσιώτη και της Παύλας, και ακόμα πιο πέρα το βουθρωτό, αξιόλογο αρχαιολογικό μνημείο της ομώνυμης πόλης που έχει ιδρυθεί από τους Έλληνες τον 7° αιώνα π.Χ. Διαβάστε περισσότερα »
Το πρώτο δημοτικό σχολείο χτίστηκε το 1936 στο χωριό μας, και πριν από αυτό οι Λυβενιώτες έκαναν μάθημα στην εκκλησία του χωριού, με δάσκαλο τον παππά του χωριού, τον παππά Γιώρη. Μετά το δημοτικό, πολλά παιδιά από το χωριό μας πήγαιναν στο Δέλβινο για να τελειώσουν το 7χρονο σχολείο (ημιγυμνάσιο) σε πολύ δύσκολες συνθήκες μέχρι το έτος 1956 – 57 όπου άνοιξε η 5η τάξη στο χωριό μας με μαθητές όχι μόνο Λυβηνιώτες αλλά και πολλούς μαθητές από τα γύρω χωριά Βελιάχοβο, Αβαρίτσα, Αδράσοβα κ.α:
(από το χωριό) Έλλη Κλήμη, Βασίλω Στύλλου, Παναγιώτης Κίτσιος(Κατράνης), Σταύρος Μπόλης, Μιχάλης Κουτσιούκης, Γιάννης Κουτσιούκης, Δημήτρης Μπόλης. Διαβάστε περισσότερα »
Όταν ακόμα η κομουνιστική δικτατορία του χότζα ήταν στα σχεδία
5 νέοι από τη Λύβενα, ήταν από τους πρώτους που αντισταθήκαν, Φεύγοντας μάλιστα την ήμερα που οι κομουνιστές είχαν συγκέντρωση στο κέντρο του χωρίου.
Έτσι μετά από ημερόνυχτα περπατήματος κατάφεραν να έρθουν στην Ελλάδα. Τα παιδιά αυτά είναι: Διαβάστε περισσότερα »
Καινούρια Εκκλησία στη Λύβενα
Όπως όλοι ξέρουμε στο παρελθόν είχαν γίνει προσπάθειες για να εξαλειφθεί ο Χριστιανισμός από τα χωριά της Βορείου Ηπείρου. Πάνω στις προσπάθειες αυτές είχαν καταστρέψει (οι κυβερνητικές αρχές) όλες τις εκκλησίες της περιοχής. Ακόμη δεν επιτρέπονταν βαφτίσεις , έδιναν στα παιδιά Αλβανικά-Μουσουλμανικα ονόματα και προσπαθούσαν να μας επιβάλουν να χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας κάποιες Αλβανικές λέξεις. Τέτοιες λέξεις είναι: Διαβάστε περισσότερα »